LT EN DE PL 
home

XVIII wiek

PiešinysZałożona w 1701 r. parafia w Werkach znajdowała się pod opieką św. Hiacynta (Jacka). Na przełomie XVII–XVIII w. powstał jeszcze jeden zespół sakralny, nazwany Trynopolem – klasztor trynitarzy z kościołem p. w. Trójcy Najświętszej, który pełnił funkcję filii kościoła p. w. Odnalezienia Krzyża Św., należącego do dominikanów w Werkach. Wprawdzie klasztor trynitarzy nie jest włączony do trasy stacji kalwaryjskich, ale jego założenie w tym miejscu nie było przypadkowe: ci zakonnicy wykupywali z niewoli muzułmańskiej jeńców chrześcijan i byli blisko związani z ziemską Jerozolimą, w ich praktykowaniu wiary niezwykle ważne miejsce zajmowały rozważania Męki Pańskiej. W 1720 r. w kaplicy na Śnipiszkach w Wilnie poświęcono rzeźbę przedstawiającą Chrystusa niosącego krzyż. Kaplicę zbudowano w 1710 r., w roku klęski morowej, w miejscu, gdzie zbierali się pielgrzymi przed wyruszeniem do Jerozolimy. Rzeźbę Jezusa, będącą znakiem początku drogi do Kalwarii, zaczęto uważać za cudowną, stała się ona szczególnie lubiana przez pielgrzymów.

Wileńscy dominikanie nie mogli się pogodzić z usunięciem ich z Kalwarii i latem 1755 r. wrócili tu jako gospodarze. Po odzyskaniu zespołu, wileńscy dominikanie zajęli się budową nowej, pięknej świątyni, klasztoru oraz 20 nowych kapliczek. Głównymi fundatorami byli mało znani możnowładcy z Wielkiego Księstwa Litewskiego, odbudowę finansował też biskup wileński oraz inni znani duchowni. Wnętrze świątyni zostało udekorowane freskami, przedstawiającymi sceny z legendarnej historii odnalezienia i podwyższenia krzyża, z Nowego Testamentu, a także sceny symboliczne, nawiązujące do kultu Najświętszego Serca Jezusa.

W 1772 r. nastąpiło poświęcenie kościoła p. w. Odnalezienia Krzyża Św. i 20 kapliczek, chociaż prace związane z odbudową zespołu trwały również później. W 1793 r. obok kościoła została zbudowana piękna, bogato dekorowana stiukami zakrystia, a obok klasztoru – przestrzenny refektarz.
 

aukštyn